کانال دانلود رایگان فیلم و سریال و انیمیشن CompressMovie تقدیم میکند @CompressMovie CompressMovie.blog.ir
‫این چیه؟
‫نمیدونید من کی هستم؟
‫بهتون دستور میدم این دروازه ‫رو باز کنید
‫حالا همگی، من رو دنبال کنید
‫با دقت، دست به همین شکل
‫خیلی خب، برگه ـتون رو بالا ببرید
‫یکم پولک، یکمی چمن ‫یکمی ابر..
‫چه معلم احمقی!
‫-سلام مامان ‫-سلام عزیزم
‫سلام بابا.
‫ایناهاشی، ‫گرسنه ای؟ اسنک میخوای؟
‫سلام بابا
‫- چی یاد گرفتی؟ ‫- ما در مورد اژدها یاد گرفتیم.
‫-مامانت تو رو یادش رفته، اون تو رو.. ‫-جیمی، بس کن، بی ادب نباش
‫میدونی که فقط خودشون دوتا هستن، اون ‫داره تمام تلاشش رو میکنه
‫من لینا هستم
‫من دین هستم
‫میتونی با من تا خونه قدم بزنی
‫پدر من همیشه دیر میکنه
‫میگیرمت!
‫-کدوم یکی؟ ‫-این یکی
‫پرواز کن جوجه کوچولو
‫بعداً باهات تماس میگیرم
‫نه نه، اول باید قسمت بالا رو تکمیل کنی ‫بعد بیای پایین
‫-بیا اینجا میمون کوچولو ‫-خداحافظ دین
‫داغه!
‫-دیر کردی! ‫-میدونم، باید این چیزا رو گیر میاوردم
‫خیلی خب، پولک ها.. ‫اوه، اسکیت غلطکی
‫بادبادک اژدها آماده و عالیه!
‫گمونم کار نکرد
‫بیا یه قولی بدیم، که تا ‫ ابد بهترین دوست همدیگه باشیم
‫دوستای همیشگی..
‫سال به سال..
‫این بالا ما همیشه این قسم رو میخوریم
‫-بیا، وقت رفتنه ‫-بابا، گفتیم..
‫لینا، ما قبلاً این بحثو کردیم
‫باید برم دین..
‫ولی بادبادکمون رو درست کردم
‫بیا بریم لینا
‫مراقب باش کوچولو
‫خداحافظ دین
‫جلوت رو نگاه کن نانا
‫ما داریم به سمت یه.. ‫زندگیِ بهتر میریم. ‫باید این یکی رو پشت سر بذاریم
‫خب، اوه، بعدی، ‫خیابان 235 گائو شو.
‫- تحویلِ شما! ‫- متشکرم!
‫خواهش میکنم!
‫-بفرمایید، روز خوبی داشته باشید ‫-ممنون
‫-سفارشتون ‫-ممنونم ‫-خواهش میکنم
‫- سفارشتون! ‫- متشکرم.
‫وی، وی، وی، وی
‫دین!؟ مراقب باش
‫چیکار میکنی؟
‫-وی، رفیق قدیمی.. ‫-رفیق، باید حواست باشه که کجا میری
‫-میتونی تکالیف کلاس رو بهم بدی؟ ‫-چرا اینقدر کار میکنی؟ دو هفته اس که سر کلاس نیومدی
‫باید واسه این موضوعی که درگیرشم ‫یکم پول اضافی در بیارم
‫موضوع؟ وایسا ببینم، ‫نکنه ارتباطی با اون دختره داره؟
‫چی؟ نه
‫شاید.
@Compressmovie ‫خیلی خب، آره، ولی تولدشـه! ‫منم دارم یه برنامه خاصی رو براش میچینم
‫پس، میشه تکالیف رو واسم جور کنی لطفاً؟
‫-یه هفته تکالیفت رو انجام میدم! ‫-باشه
‫ممنون، تو بهترینی
‫خیلی باهوش و در عین حال خیلی احمق
‫آخرین تحویل
‫اوه، سلام؟
‫ کسی سوپ کوفته سفارش داده؟
‫واو
‫-سلام؟ ‫بیا تـو
‫قفل شده
‫میدونم
‫اوه خب، باشه، دور میزنم
‫شما سوپ کوفته سفارش دادید؟
‫من یک خدا هستم.
‫باشه..
‫ولی، آیا شما سفارشِ..
‫و من تو رو انتخاب کردم! ‫چون تو دلی پاک داری
‫خب، میدونی، من سعی میکنم دوستانه رفتار کنم
‫پنج امتیاز بهم بده!
‫حالا، شما پول نقد میدیـد یا..
‫اینو بگیر.
‫این شامل هرآنچه نیاز داریـه
‫اوه، راستش من به 7.35دلار نیاز دارم..
‫تو جرئت میکنی که درخواست ‫خدایان رو رد کنی؟
‫یجورایی..
‫آره؟
‫میدونی چیه؟ این یکی به حساب من، باشه؟ ‫من واقعاً باید برم، پس..
‫واسه قوری ازتون متشکرم و ‫روز خوبی داشته باشید
‫وایسا! سس تند میخواید؟ ‫هان..؟
‫ممنون
‫بدونه سُس حال نمیده
‫-نباید جایی بری؟ ‫-ها؟
‫صبر کن، ساعت پنجِ؟
‫چطور من یک ساعت اینجا بودم!؟ باید برم
‫نبند.لطفاً، نبند
‫بچه، واقع بین باش
‫صبر کن! صبر کن ‫صبر کن صبر کن!
‫خوب، ممنون از کمکـتون
‫-سلام آقای جن ‫-بجنب، مامانت دنبالت میگرده ‫-میدونم، میدونم
‫آب، آب، آب.
‫-برو به "دی7"تا کیش و مات بشه! ‫-اوه
‫امشب میبینمت.
‫منم گفتم:"اگه سیر دوست نداری، یه چیز دیگه بخور"
‫یه دستمال بخور!"
‫سلام مامان، اینم پیازچه هایی ‫که میخواستی
‫اوه ببین کی اینجاس! ‫دیر کردی
‫دوباره
‫اوه، مثل همیشه برای گروه مطالعه تا ‫دیر وقت موندم
‫صبر کن!
‫بخور، غذا واسه مغز خوبه
‫ممنون! میرم داخل تا غذا رو کنار ‫درس ریاضی و حسابانم بخورم
‫نگاش کن، چقدر بزرگ و ‫سخت کوش شده
‫دین کوچولو با یه مدرک دانشگاهی، ‫باورت میشه؟
‫-آرزو میکنم کاش پسر من هم اینقدر متعهد بود ‫-چه پسر خوبی!
‫دارم تمام تلاشم رو میکنم
‫خب، میخوام برم..
‫واست خوشحالم بچه جون، آینده ات ‫تضمین شده است
‫-یه شغل ثابت، حقوق زیاد ‫-یه یخچال جدید لوکس!
‫-یه ماشین خوب! ‫-و یه تلویزیون "ال سی دی"، از اون بزرگا!
‫خب خب، حواسش رو پرت نکنید
‫-اون کُلی کار داره که باید انجام بده ‫-دین، حالا میام اون طرف!
‫اوه، آره، کلی کار دارم که انجام بدم.. ‫بهتره شروع کنم که..
‫بیا اینم تکالیفت
‫معلم گفت اگه این ترم حداقل به یکی ‫از کلاسا نیای،
‫تو رو مردودت میکنه
‫اوه، سلام خانم دین ‫حتی اگه امتحان پایان ترم رو خوب بدی..
‫دوباره..
‫متاسفم.
‫میدونستم! تو مدرسه نمیرفتی و ‫به مامانت دروغ میگفتی
‫چیکار میکردی؟ ‫توی گیم نت لش میکردی؟
‫-باورت میشه!؟ ‫-چه پسر بدی!
‫حرفاتون کمکی نمیکنه
‫-گوش کن مامان ‫-چرا اینکارو میکنی؟ تو دانش آموز خوبی هستی، ‫ممکنه آینده ـت رو خراب کنی
‫-درسته، اینم از مدرک دانشگاهی! ‫-حرفاتون کمکی نمیکنه!
‫-من فقط.. ‫-فقط چی؟
‫فقط داشتم یه شغل دوم انجام میدادم..
‫شغل دوم؟
‫تو یه شغل داری، فقط یه شغل ‫اونم درس خوندنه
‫-میدونم، ولی.. ‫-ولی چی؟
‫چه چیزی ممکنه ‫مهمتر از مطالعه باشه؟
‫هیچی مامان
‫هیچی..
‫-واو، داره جالب میشه ‫-چی گفت؟ صداش رو نشنیدم
‫حرفاتون کمکی نمیکنه!
‫-میدونم دارم بهت سخت میگیرم، ولی من.. ‫-حق با توئه مامان
‫حق با شماست
‫اونجاست؟
‫امکان نداره درست باشه
‫-اوه، دوباره دنبال چی هستیم؟ ‫-یه قوری!
@Compressmovie ‫در رو باز کن
‫عصر بخیر آقایان
‫این منطقه ممنوعه است.
‫میتونم کمکتون کنم؟
‫بله، معتقدم میتونید کمک کنید
‫بایست، بایست، ‫همونجا بایست
‫دستات رو جایی بذار که بتونم ببینمـشون
‫متاسفانه چنین اتفاقی نمیوفته
‫-باشه قربان ‫-اول تو برو مرد
‫-شما بازداشتـید ‫-یه دقیقه وایسا
‫بعداً درستش میکنم
‫دوباره دیر کرده
‫باشه.
‫چی؟ ‫اوه، این چیزِ قدیمی
‫خب خب خب
‫ببین کی تصمیم گرفت که پیداش بشه
‫کم کم داری منو جدی میگیری ها؟
‫شوخی کردم، شوخی کردم
‫خب، نظرت راجب کت شلوار چیه؟
‫اونقدر خوب هست که بتونم به جشن تولدِ ‫لینا ونگِ معروف بیام؟
‫خوبه
‫منم همین فکرو میکنم
‫خیلی خب دین، فردا روز بزرگیه
‫چطور باید اینکارو بکنیم؟ ‫چی باید بگم؟
‫تولدت مبارک! منم بهترین دوستت دین! ‫نه، یکمی زیاده رویـه
‫عصر بخیر لینا
‫اجازه دارم دستتـون رو ببوسم؟
اوه مرد، اینقدر خز و خیل نباش دین
‫هان؟
‫اوه باشه، حتماً، باهات میرقصم
‫بگو ببینم، یکمی آشنا بنظر میای
‫من واست یه کادو آوردم، هنوزم ‫بادبادک دوست داری؟
‫چی دارم میگم!؟ ‫معلومه که هنوزم بادبادک دوست داره
‫خیلی خب، فقط.. ‫آروم باش
‫صادق باش
‫سلام لینا، تولدت مبارک
‫فقط میخوام بگم..
‫مدت زیادی گذشته و..
‫دلم برات تنگ شده
‫چی؟
‫وای نه!
‫اوه خدا..
‫وایسا، میتونم درستش کنم
‫اوه بیخیال
‫چی فکر میکردم؟
‫نه نه نه!
‫من باید کاملاً دیوانه به نظر برسم
‫فقط..
‫نمیدونم دیگه باید چیکار کنم..
‫میبینم که تمام زندگیم روبۀروی منـه..
‫و دارم بهترین تلاشم رو میکنم، تلاش میکنم ‫تا همه رو سربلند کنم..
‫ولی همیشه احساس میکنم یه چیزی کمـه..
‫فقط کاش..
‫فقط آرزو میکنم که ای کاش ‫به قولـمون پایبند بودیم..
‫چای آماده است
‫وایسا ببینم، چی!؟ ‫چای آمادست؟
‫ها؟
‫خب، اون..
‫سلام استاد بزرگوار!
‫آسمان ها باز شدند، آرزوهای ‫شما برآورده خواهند شد
‫چون من لانگ ژو هستم!
‫هان!؟
‫اوه، یه بچه دهاتی ‫خب، کار آسونیـه
‫ببین، میدونم چه فکری میکنی
‫نکنه چشمام دارن فریبم میدن؟
‫یه اژدهای آرزوهای فوق العاده ‫قدرتمند و جادویی!
‫ممکنه واقعی باشه؟ ‫جادو واقعی ـه؟
‫آره.
‫واقعی ـه
‫خب، بیا از مسئله اصلی خارج نشیم
‫من..مُردم؟
‫مامان بزرگ! منم دین!
‫-من از پشت بوم افتادم!نور کجاست؟ دارم میام پیشت ‫-نه نه
‫نه، خیلی هم زنده ای
‫من یه اژدهای آرزوهای جادویی ام
‫کسی که سه آرزوی صاحبِ قوری ‫رو برآورده میکنم
‫و شما قربان.. ‫شما ارباب من هستید
‫پس بفرما، آرزو کن
‫خیلی خب، خوب منو دست انداختی ‫دوربین مخفیا کجان؟
‫-شوخیِ عالی ای بود بچه ها ‫-شوخی؟
‫-تصویر سه بعدیـه یا یه چیزی توی همین مایه ها؟ ‫-اطمینان میدم که اینطور نیست
‫آیا شما آرزو دارید که یک ‫زره پوش از جنس طلای خالص داشته باشید؟
‫پس همینطور خواهد شد
‫آرزو میکنی که قدرت هزار مرد رو داشته باشی؟ بوووم
‫پس همینطور میشه
‫آرزوی بهترین کالسکه در کل سرزمین رو داری؟
‫مالِ شماست!
‫بالهای شاهین!
‫یا پاهای رزافه؟ ‫این بالا احساس خوبی میده نه؟
‫یا هرچیز دیگه ای..
‫هرچیزی که دلتـون بخواد..
‫دارم فکر میکنم که شروع کنم به.. ‫میدونی..
‫جایی که حیوونا رو میفروشن، ‫فروشگاه های حیوانات خانگی راه بندازم
‫میخوای چاچاوز رو بفروشی؟ ‫از اون سگ خوباس
‫اگه اون قوری رو پیدا نکنیم، هیشکی ‫هیچی نمیفروشه
‫هروقت سعی میکنم یه ‫مکالمه معمولی داشته باشم..
‫شماها میزنید توی ذوقـم
‫پس، تو یه اژدهای آرزویی؟
‫آره.
‫و چندتا آرزو دارم؟
‫سه تا آرزو داری
‫-چطور توی این قوری جا میشی؟ ‫-اوه، جادوئه دیگه، این یه قوریِ جادوییـه
‫خیلی کوچیکه، چند سالتـه؟
‫-راستش این.. ‫-از کجا اومدی؟
‫-تمام چیزی که تو لازمـه بدونی، اینه که.. ‫-دستای کوچولوش رو نگاه کن
‫چرا رنگت صورتیه؟ مگه نباید سبز باشی؟ ‫صورتت خیلی نرمه، آدم دلش میخواد لمست کنه
‫میتونی آتیش بدی بیرون؟
‫خیلی خب، نگاه کن پسردهاتی
‫من واسه سوالات وقت ندارم و من نیومدم اینجا ‫که دوستت باشم
‫تو باید دوستیِ با من رو بدست بیاری
‫و صادقانه بگم که کارت خوب نیست
‫با دقت گوش کن
‫هر اژدهای آرزو باید به دَه ارباب خدمت کنه،
‫قبل از اینکه آزاد بشه تا به ‫دنیای ارواح وارد بشه
‫و تو آخرین نفر هستی.
‫حالا، من..
‫هزارساله که توی این قوری گیر کردم!
‫هرچه زودتر این مسئله رو تموم کنیم، بهتره
‫منظورم رو واضح رسوندم؟
‫خیلی متاسفم پسر جوون، ولی من ‫اون قوری رو لازم دارم
‫اوه، فکر کنم قوری مال ایشونـه
‫فقط صاحبِ قوری میتونه من رو ببینه
‫خب، مطمعنم که ایشون ‫دلش واسه قوری تنگ نمیشه
‫عمراً! من پیداش کردم..
‫خوب نیست.
‫کاش میدونستم چجوری مبارزه کنم
‫بیا اینجا.
‫چه قوریـه خوبی
‫چه..
‫نه نه نه، منظورم این نبود
‫عذرمیخوام
‫اونو بده به من
‫قوری
‫قوری رو همین الان بده به من
‫واو، با لگد زدم ‫در رو سوراخ کردم!
‫بده من، بدش به من! ‫مالِ منه
‫کوچولوی احمق
‫اوه، کسی خونه نیست!
‫دیگه دوستانه درخواست نمیکنم..
‫داری میگی که یه پسربچه ‫دوتا مرد بالغ رو شکست داد؟
‫-خب قربان.. ‫-راستش سه مرد بالغ
‫-دوتا و نصفی. ‫-شما باید می دیدینش
‫دقیقه ای 100تا مُشت میزد! ‫همه جا رو لگدمال میکرد
‫تاحالا اینقدر مُشت و لگد ندیده بودم
‫این خوب نیست.
‫پسره میدونه چی داره..
‫قربان، میتونم بپرسم..
‫اون پسر دقیقاً چه چیزی داره؟
‫به تو مربوط نیست، ‫من بهتون پول میدم که پیداش کنید
‫-تنها موضوعی که به شما مربوطه همینه ‫-شما که پول ندادید
‫وقتی من اون قوری رو بدست بیارم، ‫بیشتر از تصورتـون بهتون پول میدم
‫مفهومه؟
‫آقا بی لیاقتی ما را ببخشید.
‫ولی پسره یه چیزی از خودش جا گذاشت..
‫دیر یا زود پیداش میکنیم..
‫دین، پاشو دیگه
‫-با پا بزنم تو صورتت؟ ‫-هان؟ گفتم پاشو!
‫صبحونه روی میزنه
‫ممنونم مامان
‫چه رویای عجیبی
‫دین، امشب تا دیر وقت سرِ کارم
‫پس، شام باقیمونده غذاها رو بخور، باشه؟
‫خوشمزه اس!
‫خب، باقیمونده واسه شام
‫آره
‫باقیمونده
‫کفشای احمق.
‫هی مامان، اگه میتونستی آرزوی هرچیزی رو بکنی، ‫چه آرزویی میکردی؟
‫دین، چرا سوالای احمقانه میپرسی؟ ‫غذاتو بخور
‫باشه، ولی جدی میگم مامان
‫اگه میتونستی آرزوی هرچیزی رو بکنی
‫-مثلاً یه خونه بزرگ توی حومه شهر؟ ‫-دین، دیروز این بحث رو کردیم
‫من میخوام که تو روی آینده ات تمرکز کنی
‫آرزوی من اینـه
‫من بیشتر از هرزمان دیگری توی زندگیم ‫متمرکز شدم
‫خوبه، حالا عجله کن، ‫دیرت میشه ها!
‫-چرا قیافت اینجوریه؟ من این قیافت رو میشناسم! ‫-من که قیافه نگرفتم!چیه؟
‫برو مدرسه، اینقدر نقشه نکش
‫هوم سلام؟
‫آقای اژدها؟
‫این تـویی؟
‫دست خوش پسردهاتی!
‫یه آرزو کردی، دوتا دیگه مونده! ‫میتونیم تا ظهر تمومش کنیم
‫چیکارم کردی؟ ‫چرا من کونگ فو بلدم!؟
‫خواهش میکنم، تو آرزو کردی کاش ‫بتونی مبارزه کنی، منم تو رو استاد کونگ فو کردم
‫من آرزو نکردم.. ‫هی! این منصفانه نیست
‫تو گفتی "کاش"
‫اوه! خب چون گفتم "کاش" ‫حالا این چیزای کونگ فویی رو یاد گرفتم!؟
‫چه باحاله!
‫آره، خیلی باحاله
‫خب، بریم سراغ آرزوی دوم
‫بذار آرزوی برگزیده ‫ همه زمان ها رو توصیه کنم.
‫انبوهی از طلا!
‫حالا بامن تکرار کن"من آرزو میکنم که.." ‫چرا حرف نمیزنی!؟
‫"یه کوهی از.." ‫عجیبه، چرا هیچی نمیگی!
‫هی! منـو هولم نکن
‫آها، احتمالاً از اونایی که دوست دارن تصاحب کنن! ‫اون غریزه کُشنده رو توی چشمات دیدم!
‫آروم باش، فقط آرزو کن ‫که ارتشِ شخصیـت رو داشته باشی
‫چرا باید به ارتش نیاز داشته باشم؟
‫تو از اون آدمای سر و ساده ای مگه نه؟
‫نگران نباش، این یه آرزوئه که ‫بچه های دهاتی عاشقش هستن
‫من میتونم به شما اجازه بدم با عزیزی
‫در اون طرف چین صحبت کنی!
‫سلام! من عزیزت هستم ‫صدات رو نمیشنوم، چون خیلی دوری
‫-اینجا یه دیواره، باحاله ولی.. ‫-منظورت مثل گوشیه؟
‫این چه جادوی تاریکیـه؟
‫ارکستر کوچیک کجاست؟
‫چطور توی این جعبه فلزیِ کوچیک جا شده؟
‫دو آرزو، هرچی که بخوام..
‫آها! جشن تولد! ‫میدونم چی میخوام
‫وایسا، یه آرزو؟
‫آره آره، یه آرزو
‫عالیـه
‫یک پرنده فلزی غول پیکر؟
‫-چیکار میکنی؟ ‫-آآ..با اژدهای آرزوم سواری میکنم! برو!
‫حالا چیکار میکنی؟
‫خب، اگه نمیذاری سوارت بشم، ‫پس باید سوار اتوبوس بشیم
‫اتوبوس ؟ ‫ آیا نوعی حیوانـه؟
‫-چند وقته که توی اون قوری گیر افتادی؟ ‫-نمیدونم، هنوز سلسلهِ چینگـه؟
‫لانگ!
‫چطوری رفتی این تـو، مرد کوچولو؟
‫وقتی باهات حرف میزنم یابو آب نده دهاتی!
‫این یه مرد کوچولو نیست لانگ! ‫تلوزیونـه
‫این چیه؟
‫ماشین.
‫اوه، غنایم جنگی به نمایش گذاشته شدن؟
‫- این نیروی نامرئی چیه.. ‫- شیشه!
‫-به چه هدفی.. ‫-چراغ خطره!
‫-یعنی چی.. ‫-بستنیـه!
‫-چطوری اصلاً.. ‫-برقـه!
‫-ببین، میدونم حیرت انگیزه.. ‫-حیرت انگیز!؟
‫تاجایی که من این اطراف بودم..
‫چیزی نبوده که بتونه منو حیرت..
‫چیپس میگو..
‫بدونه شک غذای دهاتی هاست
‫باشکوهـه!
‫خب، رسیدیم
‫-خب، حالا آرزو میکنی یا چی؟ ‫-آرزو میکنم، آرزو میکنم، فقط وایسا تا برسیم اونجا
‫به کجا برسیم؟
‫دیوار بزرگ چین!
‫ارابه غول پیکر ساخته شده از فولاد و شیشه!
‫لانگ! این اتوبوسـه ‫بیا
‫-برو کنار حاج خانوم ‫-خدی من
‫-مواظب باشید، با دقت قدم بردارید ‫-ممنون آقای مهربون
‫-نه نه نه ‫-لانگ! چیکار میکنی؟ ‫-باید یه راه بهتری باشه
‫این خیلی بهتره
‫لانگ! چیکار میکنی؟
‫میخوام یه کالسکه شخصی بگیرم
‫من نمیتونم هزینه یه کالسکه شخصی رو بدم! ‫واسه همینم سوار اتوبوس شدیم
‫هی! پولِ منـو دزدیدی؟
‫-اونوقت ما نمیتونیم.. ‫-بیا
‫-هی، از کجا آوردیش؟ ‫-میدونی، جادوئه دیگه
‫من.. ‫ناهار زیاد خوردم
‫این خیلی بهتره
‫
‫این چیه؟
‫ترافیک
‫یه جورایی تعطیلات ملی ـه؟
‫منظورت اینه که این اتفاق ‫هرروزِ خدا میوفته؟
‫خورشید سریعتر از ما حرکت میکنه.
‫این خیلی بدتر از گیر کردن ‫توی قوریـه!
‫اه! عمراً بتونم به موقع برسم اونجا ‫کاش این ترافیک..
‫آره، ادامه بده
‫لانگ! من نمیخوام یه آرزو رو بخاطر ‫ترافیک هدر بدم!
‫ببین دین، تو باید استفاده کنی از..
‫تو باید..
‫از آرزوت استفاده کن
‫کشاورز زاده! ‫جایی نمیشه رفت!
‫هرچقدر میخوای شیپور بزن! ‫هیچ فرقی نمیکنه!
‫میدونی لانگ، بالاخره که میرسیم اونجا..
‫حتی اگه تمام روز معطل بشیم..
‫تمام روز؟
‫من شنیدم که یک ترافیک ‫سه هفته طول کشید.
‫اگه یه اژدهای جادویی داشتم که ‫میتونست منـو سراسر شهر ببره..
‫میدونم داری چیکار میکنی، ‫عمراً جواب بده
‫من هزارساله که توی قوری بودم، ‫میتونم یه چندساعتی رو هم توی ترافیکـتون بگذرونم
‫هی، یه فکری به سرم زد، ‫نظرت چیه حالا که معطل شدیم، به ارکستر کوچیک گوش نکنیم؟
‫جواب نمیده دین.
‫از آرزوت استفاده کن دین
‫باشه!
‫مواظب باش که چه آرزویی نمیکنی دین
‫-منو تحت فشار قرار بده، اونوقت منم دریغ نمیکنم تا.. ‫-چی؟ پرواز کنی؟
‫تو شگفت انگیزی! اینجارو نگاه کن. ‫کاری هست که نتونی انجام بدی؟
‫خب، شما خیلی لطف..
‫به هر حال، کجا بریم؟
‫اونجاست! اون پایین
‫رسیدیم
‫وقت آرزوئه!
‫انتخابِ خوبیه ‫میتونم حدس بزنم قضیه چیه
‫حالا، وقتی داری یه قصر انتخاب میکنی، ‫خیلی مهمه که..
‫چیکار میکنی؟
‫لانگ، سر و صدا نکن، قضیه خیلی جدیـه
‫خب، آرزوت چیه؟
‫خیلی خب، اونـو میبینی؟
‫سلام عصر بخیر.
‫- ممنون که تشریف آوردین. ‫- لینا، تولدت مبارک.
‫حالتون چطوره؟
‫این آرزوی دوممـه لانگ،
‫-من آرزو میکنم که.. ‫-وایسا وایسا وایسا
‫-نمیتونم کارای عشقولانه انجام بدم ‫-چی؟ نه لانگ، اینطور نیست..
‫باید یه سری قوانین رو ذکر میکردم، ‫من نمیتونم سفر در زمان رو انجام بدم، نمیتونم کسی رو بُکشم
‫و واسم سخته که بهت بگم، راستش سخت نیست، ‫که من نمیتونم کاری کنم آدما عاشقت بشن
‫نه نه نه، اینطوریا نیست لانگ
‫اون بهترین دوست منـه.
‫این آرزوی منـه.
‫میخوام دوستم پیشم برگرده
‫وایسا، یکم بریم عقب، ‫تو میتونی آرزوی هرچیزی رو توی دنیا بکنی
‫و تو میخوای آرزوت رو سر یه دوست هدر بدی؟
‫چه چیزی میتونه از دوستی مهمتر باشه؟
‫-سوال انحرافیـه؟ ‫-نه
‫عیناً همه چیز!
‫بذار فکر کنم، یه گلدون مجلسیِ طلایی ‫یه قصر که تمام و کمال از یشم ساخته شده
‫یه ارتش از جنگجویان سفالی! ‫چرا داری یه آرزو رو سره یه دختر هدر میدی؟
‫اوه، درسته
‫عذرمیخوام، نمیتونم انتظار داشته باشم که درک کنی
‫من همه چی رو واست توضیح ندادم، ‫بذارم پایین لطفاً
‫ده سال پیش، یه روز خنکِ بهاری، ‫با نسیمی ملایم..
‫پسری تنها بعد از مدرسه منتظر مونده.. ‫من بودم!
‫بعدش دختره وارد میشه! لینا! ‫وارد میشه و از من دفاع میکنه، بعدش ما..
‫جداً داره اتفاق میوفته مگه نه؟ ‫قرار بود آسون باشه
‫سه آرزو برآورده کنم و تموم، ‫ولی نه، من با این پخمه گیر افتادم
‫نگاش کن، چه لبخندِ احمقانه ای زده
‫خیلی ساده لوحـه، خیلی نادانـه
‫خیلی احمقـه!
‫چرا؟
‫مگه من چیکار کردم که ‫این بلا سرم اومده؟
‫و بعدش رفت و دیگه هیچوقت ندیدمش..
‫طوری نیست لانگ، منم وقتی راجبش ‫حرف میزنم احساسی میشم..
‫من قبلاً بهت گفتم که نمیتونم آدما رو عاشقت کنم، ‫چرا فکر کردی میتونم کاری کنم یکی دوستت بشه؟
‫چی؟ نه! اون دوستمـه ‫من فقط میخوام برم به مهمونی
‫یه آرزو! چرا فقط نگفتی؟
‫آره، من آرزو میکنم که یه شاهزاده جوان باشم
‫خیلی خب، اینم از این ‫عقب بایست تا آرزوت برآورده بشه
‫انجام شد! حالا ‫ بریم سراغ آرزوی نهاییـت
‫این چیه؟
‫چی چیه؟ ‫تو گفتی میخوای یه شاهزاده بشی، منم شاهزاده ـت کردم
‫نه نه، گفتم شاهزاده جوان
‫مثل اونا، توی ‫این کت و شلوارای شیک
‫با یه ساعت رولکس و یه ماشین ‫با راننده شخصی
‫دستیار شخصی..
‫وایسا، این 10تا آرزوی مختلفـه، ‫تو فقط دوتا آرزو داری
‫باشه، یه نسخه موقت چطوره؟ ‫فقط واسه امروز؟
‫جداً داری آرزو میکنی که فقط واسه ‫24 ساعت ثروتمند باشی؟
‫من به این چیزا اهمیتی نمیدم لانگ
‫من فقط میخوام با لینا ارتباط برقرار کنم، ‫اون واسش اهمیتی نداره که من فقیرم
‫شرمنده اگه خندم گرفت!
‫ولی به این خاطر میخندم چون این کاملاً احمقانه ترین چیزی بود ‫که تاحالا شنیدم، البته که واسش مهمه!
‫آره، خب، آرزوی منـه! ‫مالِ تو که نیست
‫حالا منـو با آبِ جادوییت بزن
‫باشه، 24 ساعت
‫عالیه
‫و ماشین
‫عالیه
‫و دستیار شخصی که 24 ساعت هرکاری ‫که بهش بگم رو انجام بده
‫لانگ، بعنوان یه انسان خیلی خوشتیپی! ‫حالا، راه رفتن شاید سخت باشه ولی..
‫خیلی خب، وقت مهمونیـه
‫عصر بخیر قربان، میخواستم درمورد ‫یکی از مشتری های اخیرتـون سوال بپرسم
‫ببخشید ولی من نمیتونم..
‫بیاید دنبالم.
‫اوه آره، من از اینجور ‫آدما خوشم میاد
‫ورودی خادمان اون پُشتـه
‫شگفت انگیزه
‫اوه، اومدی داخل
‫-هیچوقت تا حالا اینقدر تحقیر نشده.. ‫-کُت رو بگیرید، ممنونم
‫اونجاست
‫اون خیلی..
‫مهم بنظر میرسه..
‫-لینا ‫-سلام! خوشحالم که دوباره میبینمتـون
‫19سالگی چه حسی داره عزیزم؟
‫اوه، خب، راستش اخیراً خیلی ‫دستپاچه بودم..
‫عالیـه عزیزم، حالا نظرت چیه که بشی ‫چهره جدیدِ لوازم آرایشیِ شین؟
‫راستش، من دیگه از محصولاتی که ‫از حیوانات ساخته میشه استفاده نمیکنم
‫-بابات کجاست؟ ‫-لینا؟
‫بهش میگم الساعه قرارداد ‫رو امضا کنه
‫-لینا! ‫-سلام! خوشحالم دوباره میبینمتـون
‫میخوام راجب آیندت حرف بزنم عزیزم
‫اوه خب، خودم خیلی راجب ‫آیندم فکر کردم
‫سوتین های بادی، آینده مد. ‫من میخوام شما بخشی ازش باشی
‫-آره، مطمعن نیستم.. ‫-عالیه!
‫من الساعه یه قرار واسه عکاسی رو ‫برنامه ریزی میکنم
‫-لینا! تولدت مبارک ‫-اوه، خیلی..عه، تویی باکلی
‫ما در نیمه لیست قرار ‫داریم. داری عالی عمل میکنی
‫آره، عالیه، از بابام خبری نداری؟
‫اونم داره مثل ما سخت کار میکنه
‫پس، چطوره کمتر اینجوری باشی
‫و بیشتر اینجوری!
‫خیلی خب دین، برو بریم
‫فهمیدم.صورت بازی
‫-برو بریم! ‫-سلام لینا، تولدت مبارک
‫سلام، خوشحالم دوباره میبینمتـون
‫-اوه، منم همین حس رو دارم، پس.. ‫-این بزرگتـرین روز زندگیـه منـه!
‫وای!تو هم همینطور؟
‫صبرکن، قبل از اینکه یادم بره، ‫یه چیزی واست آوردم
‫-سلام، خوشحالم دوباره میبینمتـون ‫-راستش، ما تا حالا همـو ندیدیم!
‫-میتونم؟ ‫-سلام! خوشحالم دوباره میبینمـتون
‫خب؟ بهترین دوستت چطوره؟
‫من..من نمیدونم چه اتفاقی افتاده
‫اون حتی منـو نشناخت
‫عالیه، رویات نابود شد ‫کارمـون اینجا تمومه، درسته؟
‫میشه دوتا دیگه داشته باشم؟
‫خانم ها و آقایان، وقت یه مهمونیِ خاصـه
‫اگه ممکنه دخترِ تولد و پدرشـون بیان به استیج رقص..
‫ایناهاشـش
‫و حالا پدرشـون آقای ونگ، میان به استیج
‫آقای ونگ بیاید
‫-بیا بابایی، خجالت نکش ‫-آقای ونگ؟
‫آقای ونگ، بیاید لطفاً
‫مطمعنم همین الان پیداش میشه
‫آقای ونگ.
‫ونگ بود درسته؟ اسمش همینه؟
‫کدوم پدری توی جشن تولد دخترش ‫پیداش نمیشه؟
‫-میدونم.. ‫-بیا دستیار!
‫-باید یه کاری بکنیم ‫-اوه، میکروفون روشن بود، عذر میخوام
‫خانم ها و آقایان، لطفاً توجه کنید
‫وقت سرگرمیـه
‫لانگ، یالا، یکم دود درست کن، چراغا رو روشن کن
‫ از خیابان های شائولین، کونگ ‫فویی که شما هرگز نظیرش رو ندیدید
‫معرفی میکنم استاد بزرگوار!
‫در هنر سبک اژدها آموزش دیده.
‫حالا همگی، حواستـون به استیج باشه وقتی من..
‫اوه، همین بود! ‫اجرا تموم شد دوستان، خداحافظ
‫دستیار شخصی.
‫هیچوقت اینقدر بهم توهین نشده!
‫خوش شانس شماره هشت!
‫قربان؟ خاویار، خامه انگلیز، مسقطی؟
‫شما چیپس میگو ندارید؟
‫اوه، نه
‫نه
‫وای نه.
‫یه مردی مثل شما تک و تنها چیکار میکنه؟
‫آره واقعاً! وقتی یه شریکِ خوب داشته باشی، ‫دیگه مشروب میخوای چیکار؟
‫بنظرم سوتفاهم..
‫معمولاً به این سرعت پیش نمیرم ولی..
‫متاسفم، باید برم
‫سلام
‫لینا؟
‫اوه خوشتیپ؟
‫میبینم داری کلاس میذاری
‫آب، آب، من فقط آب میخوام
‫سرِ حال اومدم!
‫اون بچه کجاست؟
‫سلام؟
‫-لینا، خودتی؟ ‫-برو بیرون، سرم شلوغه
‫بله، متوجه ام که سرتـون شلوغه
‫بله، خیلی سرم شلوغه
‫خب، من فقط..
‫من کسی هستم که کارای کونگ فویی ‫رو انجام داد..
‫من داشتم سعی میکردم..
‫میدونم سعی داشتی چیکار کنی
‫ممنون
‫حالت خوبه؟
‫آره
‫من خوبم.
‫بیا، اینـو بگیر
‫ممنون
‫فقط..فقط یه شب توی کُل سال..
‫من فکر کردم شاید بتونه واسم وقت بذاره..
‫نمیدونم چرا اینقدر این قضیه روم تاثیر گذاشته..
‫متاسفم.
‫خیلی خجالت آوره، من معمولاً ‫اینجوری گریه نمیکنم..
‫یه چیزی روی صورتتـه
‫آره، به این راحتیـا پاک نمیشه
‫متاسفم! ‫حتماً شکلِ دیوونه ها شدم
‫نه نه..
‫من فقط.. ‫نمیدونم دیگه باید چیکار کنم..
‫مثل اینـه که تموم عمرم روبۀروم میبینم..
‫و دارم تمام تلاشم رو میکنم تا ‫همه رو سربلند کنم..
‫ولی.. ‫مهم نیست هرچقدر تلاش کنم، همیشه حس میکنم که..
‫مثل..
‫اینـکه یه چیزی کمـه..
‫دقیقاً.
‫پس اینجایی
‫ببخشید، من شما رو..
‫اوه خدا، حالت خوبه؟
‫من خوبم.
‫بیا
‫ممنون
‫متاسفم اگه بی ادبی میکنم، ‫ولی فکر کنم اسمتـون رو متوجه نشدم
‫ما قبلاً همـو جایی ندیدیم؟
‫خب، راستش..
‫من..
‫ایناهاشـی خانم ونگ ‫خداروشکر
‫درست به موقع پیداتـون کردم، ‫پدرتـون ممکنه هرلحظه پیداش بشه
‫-تونست بیاد؟ ‫-آره
‫سلام لینا!
‫-اوه، سلام بابا ‫-باکلی به من خبر داد که مهمونی عالی بود
‫اوه آره، عالی بود
‫-ممنون بابا ‫-بهت خوش گذشت؟
‫اوه، البته، من با همه ‫اونایی که ازم خواستی صحبت کردم
‫و فکر کنم تونستم یه سری ارتباطات خیلی ‫مهمی باهاشون برقرار کنم
‫سلام؟ سلام؟ ‫اینم از این
‫یه چیز خاص واست گرفتم
‫-بفرمایید ‫-بجنب، بازش کن
‫مجبور شدم دستیارم رو بفرستم به ‫نصف جواهرفروشی های شانگهای سر بزنه
‫درسته
‫-میدونم که تو از چیزی خاص قدردانی میکنی ‫-اوه، البته
‫درست به اندازه پارسال
‫ممنون بابا
‫اوه، قبلاً خریدم؟ ‫نه نه، متاسفم، میدونی..
‫خب، شما هیچوقت نمیتونی یه چیز ‫خوب بگیری، درسته؟
‫ببخشید، شما رو اونجا ندیدم مردِ جوان
‫اجازه بدید یه دید نزدیک تر بهتـون بدم قربان
‫بفرمایید.
‫چرمِ با کیفیت، لباسی عالی، رولکس..
‫شغلِ خانواده ات چیه؟
‫سمبوسه!
‫یعنی، سمبوسه خونگی ‫منظورم اینه در اصل رستوران..
‫همه رستورانا!
‫مردی جوان و ثروتمند، من رو یاد خودم میاندازه
‫شما دوتا باید فردا باهم غذا بخورید
‫-بابا! ‫-چشم!
‫-البته! با کمال میل ‫-عالیه
‫بیاید قرارها رو تنظیم کنیم، ‫بی ادبیـم رو ببخش مرد جوان
‫اسمتـون رو نپرسیدم
‫من..
‫-دن هستم ‫-خوشحال شدم باهات ملاقات کردم دن
‫خب لینا، دوست داری کجا بری؟
‫برج مروارید عالیه، ‫من رزرو همیشگی اونجا رو دارم..
‫-دستارهام اونجا هستند ‫-عذرمیخوام قربان، یه تماسِ خیلی ضروری دارید ‫-یه دقیقه بهم مهلت بده
‫قربان، اونا گفتن که باید همین الان صحبت کنن
‫وصلـشون کن
‫عصر بخیر، متاسفم که ‫معطلتـون کردم
‫خب، واقعاً دوست دارید..
‫آره. آره
‫فردا میبینمت دن
‫ما صحبت کردیم و دقیقاً مثل گذشته بود..
‫واسه فردا ناهار باهم قرار گذاشتیم، ‫باورت میشه؟
‫باورم نمیشه که بهم توضیح ندادی ‫توالت چیـه!
‫همه طبق برنامه پیش میره
‫اوه جداً؟ ‫دن!
‫وقتی زمان مناسبش برسه ‫واسش توضیح میدم
‫تو توضیح نمیدی! ‫چون وقت مناسبی در کار نیست!
‫تو یه دهاتی هستی، ‫اون یه پرنسس ـه
‫این قصه خیلی قدیمیـه، ‫همه ـمون میدونیم که چجوری تموم میشه
‫-خوب؟ ‫-نه، خوب نه، وحشتناک!وحشتناک تموم میشه!
‫لانگ، ما یه پیوند خاص بینـمون هست که ‫عمیق از از پول و موقعیتـه
‫پس چرا دروغ گفتی؟
‫خب من..
‫من بهت میگم چرا
‫چون لحظه ای که لینا بفهمه تو واقعاً ‫کی هستی، همه چی نابود میشه
‫میدونی چیه؟ تو باید یاد بگیری که یکم ‫به انسانیت ایمان داشته باشی
‫یاد بگیرم؟ من هزارساله که این اطرافم، ‫من میدونم انسانا چجوری هستند، تو نمیدونی
‫-ای لانگِ بیچاره! فهمیدم مشکلت کجاس ‫-تو مشکلِ منـی!
‫انتظار ندارم که مغز کوچیک و خزنده ات
‫قدرت دوستیِ انسان رو درک کنه
‫طوری نیست، من میشم اولین و تنها دوستت ‫بیا اینجا
‫من وقتی انسان بودم یک ‫میلیون دوست داشتم، وای نه!
‫لانگ..
‫-تو انسان.. ‫-آره آره، من انسان بودم
‫محض رضای خدا تا حالا یه ‫نگاه به قوری انداختی؟
‫و من بهترین انسان بودم!
‫یکی از محبوب ترین و محترم ترین پادشاه های ‫تاریخ چین، میدونی چرا؟
‫-چون کُلی دوست داشتی؟ ‫-نه!
‫من تمام ثروت و زمین ها و قدرت رو داشتم ‫و همه به خاطرش منو دوست داشتند.
‫وایسا، اگه اینقدر عالی بودی، ‫پس چرا چیزی ازت نشنیدم؟
‫خب، مشخصه که بعضی از رقیبای حسودم ‫بعد از اینکه من مُردم، اعتبار منُ دزدیدن
‫پس تو مُردی و بهشت تو رو ‫تبدیل به یه اژدهای آرزو کرد؟
‫آره، بعنوان یه پاداش
‫-بنظر واسه پاداشت خوشحال نیستی ‫-خیلی هم خوشحالم!
‫پس اگه از آخرین آرزوت استفاده کنی،
‫و همون چیزی رو آرزو کنی که بقیه ‫ارباب ها آرزو کردن
‫بعدش من کارم تمومه
‫و یک بار واسه همیشه این دنیای کثیف رو ترک کنم
‫و سرانجام برگردم به بهشت
‫جایی که همه منتظرن تا با رژه به ‫استقبالِ شاهنشاه بزرگ برن
‫توی بهشت رژه میرن!؟
‫حرف من اینه که برای هرمشکلی توی جهان ‫یه راه حلی وجود داره
‫از جمله مشکلِ تو، ازش استفاده کن
‫پس، بعد از این همه سال، ‫همینُ یاد گرفتی؟
‫آره.
‫اوه لعنتی، ساعت دَه شد!؟ ‫مامانم داره کارش تموم میشه
‫لانگ، باید بریم ‫بجنب بجنب، یالا!
‫ولی قربان، مطمعناً میتونید یه هفته ‫دیگه مهلت بدهی رو تمدید کنید
‫قول میدم که بدهی رو صاف کنم قربان
‫توقیف دارایی؟ ‫نه قربان، التماس میکنم
‫این شرکت حاصلِ تلاش های تمام عمرمـه
‫من خانواده دارم، مسئولیت..
‫-همه چی خوبه قربان؟ ‫-خوبه
‫فقط..
‫فقط در مورد این موضوع به لینا چیزی نگو.
‫خب، پیداش کردی؟
‫ما آپارتمانِ پسره رو پیدا کردیم قربان
‫درسته، و؟
‫امکان نداره بدونه اینکه گیر بیوفته، ‫بتونه وارد یا خارج بشه
‫خوبه
‫خیلی خب لانگ، برو توی قوری، ‫همه چی نرمالـه
‫-چراغا روشن. ‫-جدی فکر کردی میتونی لینا رو به این زباله دونی بیاری؟
‫ساکت شو! ‫تکالیفُ میریزیم بیرون!
‫یخچالش از کُل این آپارتمان بزرگ تره
‫اگه نمیخوای حرف مفیدی بزنی، ‫پس هیچی نگو
‫اون اینجاست!
‫کت و شلوارت!
‫ها؟ اوه نه!
‫دین، واست یکمی..
‫سلام مامانی! ‫امشب خیلی گرمـه مگه نه؟
‫نه، خیلی هم سرده ‫مریض شدی؟
‫نه، فقط.. ‫دارم مطالعه میکنم
‫خیلی خب، بیا
‫-یه چیزی واست گرم میکنم ‫-اوه مطمعنم که لینا عاشق پس مانده غذاست
‫-هی، بس کن ‫-چیو بس کنم؟
‫دیگه نگران من نباش! ‫من خوبم
‫به نظر خوب نیستی
‫-مدرسه چطور بود؟ ‫-عالی، مدرسه عالی بود
‫پس تو به همه دروغ میگی، نه فقط به خودت
‫-ولم کن ‫-باشه
‫نه نه نه، مامان، من فقط..
‫-وقتی عقلت سر جاش اومد بیا سراغم ‫-داشتم با یکی دیگه حرف میزدم
‫دین، میخوام یه سوال ازت بپرسم
‫یادت باشه، من مادرتم
‫میتونی حقیقت رو بهم بگی
‫نکنه تو..
‫مشروب میخوری؟
‫-نه! اونو بده به من، من مشروب نمیخورم ‫-کجا قایمش کردی؟
‫به من دروغ نگو! تا دیر وقت بیدار میمونی! ‫مدرسه نمیری!
‫-همیشه مثل دیوونه ها رفتار میکنی ‫-مامان!
‫من مادرتم، وقتی مشکلی پیش بیاد ‫من متوجه میشم
‫- چی شده؟ ‫- هیچ مشکلی نیست!
‫فقط حقیقت رو بهم بگو، میتونم کمکت کنم
‫مامان، نمیتونی
‫باور کن..
‫نمیتونی
‫برو به اتاقت.
‫و اگه قراره بهم بی احترامی کنی ‫از اتاقت بیرون نیا
‫-مامان، بی احترمی نمیکردم.. ‫-برو!
‫باشه
‫از این جا متنفرم.
‫-واقعاً کار بالا گرفته! ‫-صندلی رو واسم بیار
‫کسی پاپ کرن میخواد؟
‫صداتـون رو میشنوم
‫دین
‫بیا
‫تو..
‫تو به یک شام درست حسابی نیاز داری
‫ممنون..
‫متاسفم مامان.
‫هی رفیق کوچولو، تو خیلی نازی ‫خانواده داری؟ گرسنتـه؟
‫خیلی کوچولو موچولو و ‫پشمالویی..
‫خودشه! پاشو
‫-رئیس! رئیس ‫-هی رئیس!
‫- رئیس! ‫- پسره!
‫غیرممکنـه
‫خیلی خب دین، از پسش بر میای
‫فقط حقیقت رو بهش بگو
‫عصربخیر قربان
‫-اوه، سلام دن ‫-سلام
‫-قربان، میتونم کُتتـون رو داشته باشم؟ ‫-کُتم رو؟ تازه خریدمش!
‫باحال بود دن
‫آره خوب بود
‫حتماً، من کُلی از اینا توی خونه دارم
‫- متشکرم. بفرمایید. ‫- بیا
‫متاسفم واسه این همه هیاهو
‫پدرم اصرار داره که "همیشه بهترین ها رو داشته باش"
‫راستش، لینا، ‫یه چیزی هست که میخوام بهت بگم
‫میدونم میخوای چی بگی
‫-میدونی؟ ‫-آره
‫خیلی خوبه که با شخصی از یه خانواده ‫محترم ملاقات کرد
‫کسی که درواقع از هم صحبتی باهاش لذت میبری، ‫درسته؟
‫خانم میزتـون آمادست
‫درسته، محترم
‫لانگ، شنیدی؟ ‫من قراره از یه خانواده محترم باشم
‫نه بابا!چی میگی؟ ‫من شوکه شدم! گُرخیدم!
‫-اوه وایسا، منم دقیقاً همینُ پیش بینی کردم ‫-لانگ به کمکت نیاز دارم
‫تو از خانواده سلطنتی بودی، فقط ‫بهم بگو چیکار کنم
‫باشه، البته تا وقتی که دقیقاً ‫کاری که میگم رو بکنی
‫-باشه، قبوله ‫-قربان، میتونم بهتون یه...
‫اول از همه، نباید بذاری این آدمای ‫عادی باهات صحبت کنن
‫-جدی؟ ‫-قربان، من فقط..
‫میخواستم بهتـون.. ‫یه حوله.. ‫داغ پیشنهاد کنم
‫قربان، شما فقط..
‫خانم، میزتـون
‫حالا، یه میزِ دیگه رو سفارش بده ‫برتریـت رو ثابت کن
‫لینا، این میز خوب نیست، بذار ‫یه میز دیگه رو بهتـون نشون بدم
‫این میزِ "اور دروس"ـه ‫*میز پیش غذا، کلمه ای فرانسوی که وارد زبان انگلیسی شده*
‫خب، میتونید به آقا و خانمِ "اور دروس" ‫بگید که این میز مالِ ماست
‫دن، خیلی بامزه ای
‫بامزه؟
‫مطمعنی که منظورت درجه یک و ‫قابل احترام نبوده؟
‫تو خیلی خوبی! ‫حالا اشکم در میاد
‫خب، اگه من بودم، بخاطر مسخره کردنِ ‫خانواده سلطنتی اونـو اعدام میکردم
‫ببین دن، ممنونم که داری سعی میکنی ‫اینجا رو یکمی سرگرم کننده تر نشون بدی
‫ولی نظرت چیه بریم یه جای دیگه؟
‫جای دیگه؟ مثلاً از اینجا شیک تر؟
‫به اندازه کافی واست خوب نیست؟
‫-دست خوش بچه جون ‫-نه، منظورم اینه بریم یه قدمی بزنیم
‫میتونم سفارشتـون رو بگیرم؟
‫-اصلاً به پولـش فکر نکن، پول مهم نیست ‫-بله، از هرچیزی یه دونه بیارید
‫قربان، بیش از 600 مورد توی ‫منـوی ما وجود داره
‫-پس بهتره از هرمورد سه تا بیارید ‫-آفرین!
‫هرطور مایلیـد قربان
‫خب، گوش کن دن، راجب دیشب..
‫متاسفم که اونقدر عجیب غریب رفتار کردم
‫راستش، خیلی خوب بود که ‫کسی رو داشتم که بهم گوش میکرد
‫حالا کاملاً اونـو نادیده بگیر، بعدش مالِ خودتـه
‫اطرافت رو نگاه کن دن، آدمای ‫پولـدار هیچوقت به دیگری توجه نمیکنن
‫اونا فقط در مورد تجارتـشون صحبت میکنن، ‫راجب اینکه چقدر درآمد کسب کردند
‫-این یجورایی اثرِ هنریـه! ‫-دن، اصلاً گوشـت با منـه؟
‫اصلاً و ابداً
‫اوکی، داشتم میگفتم که هم صحبتی ‫ باهات خیلی خوبه..
‫نزدیکیم دین، مرحله آخر: ‫بهش بگو چندتا قصر داری
‫بذارید حرفتـون رو قطع کنم لینا خانم، ‫بهتـون گفته بودم که خانواده من چقدر محترمـه؟
‫-اولین خوراکِ شما ‫-ممنونم..
‫واسه هیچی!
‫دن! میدونی چیه؟
‫-فقط تو اونـی که فکر میکردم نیستی ‫-وایسا لینا
‫نمیفهمم والا! ‫این روش روی هر17تا همسرم جواب داد!
‫-میتونم توضیح بدم ‫-حالا چیه؟
‫من..
‫ما باید..
‫باید همونطور که تو پیشنهاد دادی ‫بریم قدم بزنیم!
‫شاید بهتره بدویم!!
‫نوش جان!
‫سوپرایز!
‫بپر بالا!
‫باشه
‫اون مردا کی بودن؟
‫گنگستر بودن! ‫احتمالاً میخواستن واسه رشوه گرفتن ما رو بدزدن
‫بجنب، این طرف
‫وای نه.
‫خیلی خب لینا، تو همیشه میخواستی ‫ توی یه درگیری خیابونی باشی
‫لانگ! کمک میخوام
‫-آروم باش ‫-بیا لطفاً
‫دن؟
‫ببین توی آشغالا چی پیدا کردم
‫منـو نگاه! ‫چجوری به عروسک تبدیل شدم؟
‫-خیلی خب، فکر کنم گُمـشون کردیم ‫-خوبه
‫خب، دقیقاً کِی میخوای عذرخواهی کنی دن؟
‫من..
‫اون طرف! اون طرف
‫لینا، من واقعاً میخوام.. ‫بگم.. ‫متاسفم..
‫دقیقاً واسه چی متاسفی؟
‫متاسفم که مثل آشغالا رفتار کردم
‫عذرخواهی پذیرفته شد.
‫حالا بزن دخلشـو بیار دن! ‫بزن تو صورتـش!
‫بزنش
‫قوریـو بده بچه جون
‫دین، قرار نبود از این کارا بکنما! ‫اگه آرزوی آخرت رو هم میکردی اونوقت ما.. اوه نه!
‫واقعاً از این بدتر نمی..
‫-آفرین ‫-ممنون
‫فلز بخور آشغال!
‫اون سیب ها رو اینطوری دوست داری؟
‫تف توش!
‫داره میاد!
‫به من اعتماد کن.
‫-لینا، فکر کنم باید.. ‫-بپر!
‫نگران نباش، ردیفش میکنیم
‫وای نه!
‫اوه خدای من!
‫میدونی چیه دن؟ این قرار داره ‫خیلی خوب پیش میره
‫وای نه!
‫- حالت خوبه؟ ‫- گمونم
‫منم خوبم! ‫مرسی که پرسیدیـد
‫اوه پسر.
‫چی شد؟
‫وقت تموم شد دن
‫چی شد؟ ‫خب، ما از یه ساختمـون پریدیم
‫نزدیک بود بمیریـم
‫-بیست و چهار ساعتت تموم شد ‫-چندتا گنگستر رو کتک زدیم
‫-نه! ‫-باش باشه، اکثرش کارِ تو بود
‫ولی جداً باید یکمی از اون کونگ فو یادم بدی
‫اوه
‫واکنش
‫وایسا ببینم، چه بلایی سره لباست اومد؟
‫ببین لینا
‫یه چیزی هست که میخوام بهت بگم
‫تو یه آرزوی دیگه داری، ‫مجبور نیستی این کار رو بکنی
‫اسم واقعیـم دن نیست
‫اسمم..
‫دیـنـه
‫تو دینـی!
‫متاسفم.
‫ولی.. ‫چرا دروغ گفتی؟
‫نمیخواستم دروغ بگم.. ‫من فقط..
‫من فقط نگران بودم اگه بفهمی که، ‫خب، منم!
‫همه چی تموم بشه
‫پس، تو هنوز اینجا زندگی میکنی؟
‫آره
‫توی همون شیکومن قدیمی؟
‫بله
‫بهت گفتم که پایانِ خوشی نداره..
‫وایسا
‫من این کوچه رو یادمـه!
‫ما قبلاً از اینجا میانبر میزدیم ‫از راه خونه به مدرسه
‫اوه، آره
‫و خانم چو هم اون ‫سیب زمینی برشته ها رو میفروخت
‫هی! اونجا رو باش! ‫خانم چوئه
‫سلام خانم چو، منم لینا ونگ
‫-یادتـونه؟ ‫-دوتا سیب، یه دلار! چونه بی چونه!
‫-خب، بعضی چیزا هیچوقت عوض نمیشن ‫-بفرمایید
‫فروخته شد! ‫بعدی!
‫حرکت کن
‫خیلی خوبه!
‫وایسا ببینم، اون..
‫ها؟
‫امکان نداره!
‫آره، دهه جدیده ‫ولی شلوارا همونـه!
‫هی دین، نظرتـه یه مسابقه کوچیک بدیم؟
‫- سه، دو، یک، برو! ‫- چی؟
‫باشه.
‫منصفانه نیست
‫پس اون آپارتمانِ قدیمیـتون باید ‫اون گوشه باشه..
‫اوه، فکر نکنم این ایده خوبی باشه..
‫-هی ویجینگ، پیازسبز داری؟ ‫-سلام خانم سونگ
‫متاسفم، شما رو میشناسم؟
‫سلام مامان! ‫خب، سوپرایز!
‫یه مهمون غیرمنتظره داریم!
‫یه دختر؟ واسه همینه که اینقدر ‫عجیب رفتار میکنی؟
‫تمام این مدت نگران بودم نکنه معتادِ گیم نت شده باشی! ‫اونوقت قضیه یه دختر بود!
‫-لینائه! ‫-فقط یه..
‫سلام
‫لینا؟ اینجا چیکار میکنی؟
‫اومدم به یه دوست قدیمی سر بزنم
‫اوه
‫خب، ادبم کجا رفته؟ ‫بیا داخل
‫من و تو بحثـمون تموم نشده!
‫-چه خوشگل شده! ‫-مثل یه پرنسسـه
‫خب، دماغـش یکم پهن شده
‫با این کار شروع کن.
‫-واقعاً نیازی نبود این همه.. ‫-هیس! تو از یه دسته جارو هم لاغرتری!
‫-متاسفم، انتظار نداشتم.. ‫-لینا!
‫میدونستی که دین هنوزم هرسال سره قبر ‫کلاکی گُل میبره؟
‫آقای هانگ، بس کن
‫اینـو نمیدونستم!
‫اون خیلی نازه، حتی ‫یکمم اشک میریزه!
‫گریه نمیکنم، عزاداری میکنم
‫-دسته گل میاره! ‫-یه دسته گل کوچک
‫بیا داخل
‫چی؟ داری میگی که اون پسر من نیست؟
‫خودت میدونستی چخبره، به من دورغ نگو
‫نه، تمام این مدت بهم دروغ گفتی
‫تو فقط میخواستی که بیزینس ‫پدرم رو صاحب بشی
‫-درسته! همین کارم میکنم ‫-میدونم چیکار کردی..
‫فکر کردی میتونی منُ خر کنی؟ ‫من تو رو با اون یارو دیدم
‫اصلاً روحتم خبر نداره
‫میدونستم باید به حرف مادرم گوش کنم..
‫-من مادرتم! ‫-نه!!
‫بیا
‫وای! اینجا مثل ماشینِ زمانـه
‫آره، متاسفم.. ‫اینجا تنها جاییـه که میتونم آرامش بگیرم..
‫تو هیچوقت به آرامش نمیرسی دین
‫چون روحِ کلاکی همیشه تو رو شکار میکنه
‫نه کلاکی! تو مُردی
‫میخوای بزنی زیر گریه؟ ‫قراره اشکتُ ببینیم حالا؟
‫من اصلاً پشیمون نیستم، تو خوشمزه بودی
‫حالا نشونـت میدم پشیمـونی یعنی چی
‫ازم دور شو! روحِ مرغی
‫-چرا منـو خوردی؟ ‫-کارِ لینا بود! اون منـو مجبور کرد
‫منـو میفروشی؟
‫-چه بد! ‫-خب، ایدهِ تو بود
‫آره، گمونم اون زمان کُلی ‫ایده عجیب غریب داشتیم
‫آره
‫بیا
‫هی، اون قولی که بهم دادیم رو یادته؟
‫-میدونی، صورتی.. ‫-البته
‫چطوری بود؟
‫دوستای همیشگی، هرروز خدا
‫سال به سال..
‫این بالا ما همیشه
‫قسم میخوریم
‫
‫- خدایا! ‫- حالت خوبه؟
‫من خوبم. من خوبم.
‫متاسفم، انتظار نداشتم چهره غول آسام رو ببینم
‫خیلی خجالت آوره
‫خجالت نکش، منم وقتی اولین بار دیدمش ‫نزدیک بود بیوفتم
‫ولی خوب بود، ‫یجورایی مثل این بود که تو برگشتی..
‫ولی میدونی، خیلی گُنده شده بودی ‫می درخشیدی و فوق العاده جذاب بودی
‫گرچه زیاد به واقعیت نمیاد..
‫نظرت چیه که یه قرار واقعی بذاریم؟
‫نه دنی نه چیزی..
‫من..
‫متاسفم
‫لینا! کجا بودی؟ ‫عکاسی تا یه ساعت دیگه شروع میشه
‫چرا موهات اینجوری شده؟ ‫حالا یه ماشین میفرستم سراغت
‫دین..
‫امشب واقعاً بهم خوش گذشت..
‫ولی باید برم
‫-مرسی که اینـو بهم قرض دادی ‫-مشکلی نیست، تا دفعه بعد بذار پیشت باشه
‫نه، راستش من..
‫اینطور نیست که من دیگه قرار نیست ببینمت..
‫واسه ده سالِ دیگه..
‫دین
‫حقیقتش، من الان این ‫زندگیِ کاملاً متفاوت رو دارم..
‫میدونی؟ یه حرفه..
‫آینده ای که پدرم واسش خیلی زحمت کشید..
‫انتظارات خاصی که باید برآورده کنم
‫بذار حدس بزنم..
‫من اون انتظارات رو برآورده نمیکنم..
‫من..
‫تو متوجه نیستی..
‫من فقط دارم سعی میکنم..
‫واقع بین باشم
‫متاسفم.
‫هی دین
‫میدونستی که چیپسِ میگو
‫در واقع هیچ میگوئی توی ‫مواد تشکیل دهندش نیست؟
‫باشه.
‫دین..
‫در کودکی همه چیز ساده تره..
‫ولی تو الان بزرگ تر شدی..
‫و خب..
‫باید واقع بین باشی..
‫دین
‫یه خبر خوب لانگ
‫بالاخره میتونی از شر من خلاص بشی
‫واسه آرزوی سومم آماده ام
‫آماده ای؟
‫منـو پولدار کن
‫انبوهـی از طلا..
‫یا هرجوری که انجامش میدی..
‫-ولی.. ‫-من فکر کردم اهمیتی نداره..
‫که اون اهمیتی نمیده..
‫احمقانه بود
‫ولی یه کوهی از طلا به من بده ‫تا بتونم قسمتی از اون زندگیِ خوب رو داشته باشم
‫تا آدما کمی بهم احترام بذارن..
‫اونوقت مطمعنم که همه میخوان ‫تا باهام دوست بشن
‫دین..
‫مطمئنی؟
‫من مطمعنم!؟ تو بودی که بهم میگفتی این ‫آرزو رو بکنم، از همون لحظه ای که همـو دیدیم
‫خب، حق با تو بود، باشه؟ ‫من اشتباه میکردم
‫برو بریم، آرزوم اینه
‫فقط برآوردش کن، بعدش میتونی ‫برگردی به اون دنیای ارواحـت
‫و اون رژه احمقانه آسمونیـت
‫فقط آرزو رو برآورده کن لانگ
‫چی؟
‫دین، آرزوت رو برآورده میکنم
‫ولی قبلش، یه چیزی هست که ‫میخوام بهت نشون بدم
‫پسره رو پیدا کردی؟ کجاست؟
‫-اون توی برج مروارید بود قربان ‫-آره، با یه دختر
‫-ولی متاسفانه دوباره فرار کرد ‫-چی؟ چجوری؟
‫هی، اون مالِ تو نیست
‫گوش کن، وقت ندارم، من..
‫-لینا، مگه تو قرار نبود توی.. ‫-متاسفم بابایی، ولی واقعاً باید صحبت کنیم
‫البته.
‫- من فقط در یک تماس بسیار مهم هستم. ‫- بابا
‫لطفاً.
‫قربان..
‫یادت میاد وقتی توی محله ‫قدیمی شیکومن زندگی میکردیم؟
‫-میدونم وضعـمون خوب نبود ولی.. ‫-نگران نباش لینا
‫هیچوقت به اون زندگی برنمیگردیم..
‫ولی بابایی، اصلاً دلت ‫واسه اون روزا تنگ نشده؟
‫این حرفا رو از کجات آوردی!؟
‫اون مرد جوون که دیشب دیدیش..
‫اونی که تو یه قرار ملاقات واسـمون جور کردی..
‫اون دین بود..
‫از محله قدیمی ما؟
‫آره.
‫و اون کسیـه که تو رو بُرد به ‫برج مروارید؟
‫آره، میدونم حالا چی میخوای بگی..
‫تو بهم میگی که ازش دور بمونم و اون ‫زندگیِ قدیمی رو پُشت سر بذارم
‫ولی حقیقتش، بنظرم ما خوشحال تر خواهیم بود اگه..
‫لینا، همه چی درست میشه، ‫من میرم با دین حرف بزنم..
‫- چی؟ ‫- در عرض دو دقیقه ون رو بیارید پیشم
‫بابا، حالت خوبه؟
‫- چه خبره؟ ‫- نگران نباش.
‫میخوام همه چیـو درست کنم
‫بابا
‫لانگ؟
‫کجا میری؟
‫اینجا کجاست؟
‫اینجا خونه من بود..
‫من برای سلطنت به دنیا اومدم.
‫از دوران جوانی آموختم ‫که طلا قدرتـه..
‫پس من هدفم رو گسترش ثروتم قرار دادم..
‫و نذاشتم هیچ چیزی جلودارم بشه
‫افراد من وفادار بودند..
‫و به شکل خستگی ناپذیری کار میکردن.. ‫سال به سال..
‫دخترانم با بهترین خانواده ها ازدواج کردن
‫تا جلالِ پادشاهی رو گسترش بدهند..
‫و پسرم رو.. ‫فرستادم تا غنیمت کسب کنه..
‫اون یک قهرمان به خانه اومد..
‫خیلی زود من طلای بیشتری داشتم.. ‫زمین های بیشتری داشتم..
‫و بیشتر از پادشاهی که قبل از من وجود داشت.. ‫ثروتمند بودم..
‫و با این حال..
‫وقتی که در بستر مرگ بودم..
‫ در انتظار رژه رعیت های ‫وفادار و خانواده مهربان بودم.
‫اما هیچ کدوم نبود.
‫با آخرین نفسم، تمام افرادی که ‫من رو فراموش کردند رو نفرین کردم..
‫من به دروازه های دنیای ارواح وارد شدم و
‫منتظر یک دسته بزرگ ‫برای استقبال از خودم بودم.
‫بهتـون دستور میدم که دروازه رو باز کنید!
‫در عوض، خدایان منـو تبدیل به ‫یه اژدهای آرزو کردند..
‫نه به عنوان پاداش
‫، بلکه به عنوان مجازات.
‫من درونِ قوری زندانی شدم و به ‫زمین فرستاده شدم تا
‫به ده ارباب خدمت کنم و ‫معنای واقعی زندگی رو بیاموزم.
‫و صادقانه بگم،
‫این همه سال..
‫تمامیِ این ارباب ها..
‫من چیزی یاد نگرفتم..
‫تا اینکه با تو آشنا شدم
‫من معنای زندگی رو نمیدونم. ‫اما چیزهایی که تو بهشـون اهمیت میدی..
‫دوستات.. ‫خانوادت..
‫بیشتر از تمام داشته هایم ارزش داره..
‫و هیچ مقدار طلایی نمیتونه ‫این مهم رو بخره..
‫آرزوی توست، دین.
‫فقط مطمعن شو که واقعاً ‫خواستارش باشی..
‫من..
‫دین
‫آقای ونگ؟ اینجا چیکار میکنید؟
‫لطفاً اونـو بده به من، ‫وقت بازی ندارم
‫اونا واسه شما کار میکنن؟
‫هیشکی قرار نیست آسیب ببینه، ولی من..
‫لانگ
‫از دوست من دور بمون
‫بالاخره نجات پیدا کردم
‫
‫چه مرگته؟ ‫بهت گفتم به اون بچه آُسیب نزن
‫من در تمام زندگیم به دیگران تعظیم کردم..
‫و حالا، همه به من تعظیم خواهند کرد..
‫نه نه نه نه
‫-آقای ونگ ‫-اژدها، من تو را فرا میخوانم
‫دین، ​​دین!
‫حالا من اربابت هستم
‫و آرزوی اولم رو میدونم.
‫بابا
‫اوه خدای من، چه بلایی سرت اومده؟
‫-دین! ‫-برو توی قوری
‫بابا
‫-لینا ‫-نه نه نه
‫آمبولانس خبر کنید، ‫حالت خوب میشه
‫لینا، گوش کن به من
‫متاسفم.
‫من تلاش کردم نجاتش بدم.. ‫ولی تجارت ما ورشکسته شده
‫من میخواستم تو همه چیز رو داشته باشی..
‫و حالا، تو رو با هیچی ترک میکنم..
‫نه
‫من هرگز به هیچ یک از اینها احتیاج نداشتم.
‫تمام چیزی که من همیشه میخواستم پدرم بود.
‫تنها چیزی که میخواستم تو بودی.
‫دستت بهش بخوره میکُشمت بچه
‫آره، بزنش رئیس ‫دخلشـو بیار
‫اوه چه جرقه هایی!
‫لانگ، تو را فرا میخوانم
‫دین
‫اوه
‫آقای اژدها؟ ‫تو رو احضار میکنم
‫دین دین؟
‫دین
‫آرزو میکنم به اندازه کافی توله سگ داشته باشم ‫تا بتونم فروشگاه حیوانات خانگی باز کنم.
‫توله سگ؟
‫آره توله سگ!
‫آرزوت برآورده خواهد شد
‫سلام رفیق کوچولو، من ‫اسمت رو میذارم تدی
‫تدیِ بد! پسرِ بد
‫هی رئیس! قوری رو گرفتم
‫نذار پسره دستش بهش برسه
‫-کمکـمون کن! اژدها رو احضار کن ‫-آرزوی اسلحه ای چیزی بکن!
‫آرزو؟ اژدها؟ احضار؟
‫جنابِ اژدها
‫ای کاش پاهام بلندتر بود.
‫هوم، باشه
‫شوخی میکنی؟
‫تو رو احضار میکنم
‫بهت دستور میدم که این بچه رو دور کنی
‫نمیتونم مداخله کنم، شما ارباب من نیستی، تا وقتی که شما ‫به تنهایی صاحبِ قوری باشید
‫- ولش کن. ‫- نه
‫ولش کن!
‫لانگ! لانگ! ‫نمیتونم ببینمت
‫نیازی نیست امشب بمیری بچه چون، ‫بیا واسم کار کن
‫من هرچقدر طلا بخوای بهت میدم
‫- هر دو آرزوی یک چیز رو داریم. ‫- نه
‫نه اینطور نیست
‫من به طلا احتیاج ندارم.
‫من آرزوی مهم تری دارم
‫دین
‫من به اون قوری احتیاج دارم
‫خب، حداقلش تو یه مجسمه ی خوب ‫توی دفترم میشی
‫نه
‫لانگ؟
‫لانگ!نه!
‫نه
‫لانگ!
‫دین
‫چه اتفاقی داره میوفته؟
‫خوش آمدید لانگ ژو
‫-چخبره؟ من کجام؟ ‫-تبریک میگم
‫خدمات شما به عنوان اژدهای آرزو تموم شد
‫تموم شد؟ من که تمومش نکردم! ‫من که هنوز به ارباب دَهمم خدمت نکردم
‫تو نیازهای دیگری رو ‫پیش روی خودت قرار دادی
‫و به ما نشان دادی که ‫معنای زندگی رو درک میکنید.
‫اکنون آزاد هستی که ‫وارد دنیای ارواح بشی.
‫این یه..
‫رژه است؟
‫به احترام شما
‫نه نه، نمیتونم! ‫باید برگردم
‫برگردی؟
‫منـو به اژدهای آرزو تبدیل کن ‫یه آرزو مونده که باید برآورده کنم
‫این مسخره اس! ‫قوانین بهشت این موضوع رو منع کرده
‫تو مسخره ای! ‫تو یه پیرمردی که دامن پوشیده
‫- این دامن نیست! ‫- منو بفرست
‫تو جرئت میکنی که درخواست خدایان رو رد کنی؟
‫باشه، اگه منـو برنمی گردونی، ‫خودم میرم
‫-بس کن ‫-ابرهای لعنتی
‫بس کن، همین الان تمومش کن
‫دوستم بهم احتیاج داره
‫باشه
‫ما به شما اجازه بازگشت میدیم.
‫اما فقط به یک شرط.
‫لانگ
‫آرزوی آخرت..
‫ ارباب بزرگ.
‫من آرزو میکنم..
‫بابا؟ بابا
‫پس اینجایی ماریس، ‫اینم آقای پاکت و آقای پنتز
‫و همه 234تاتون!
‫عجب توله سگ های قشنگی
‫پاهای قشنگی داری
‫-ممنون، فعلاً ‫-خداحافظ
‫دین، من..
‫وقتی گفتم باید واقع بین تر باشی.. ‫منظورم این نبود که..
‫مشکلی نیست، مامان
‫من..
‫متاسفم که نمیتونم زندگی بهتری واست فراهم کنم..
‫تو خیلی چیزا واسم فراهم کردی مامان..
‫تمام آنچه که مهمـه..
‫خب..
‫دیر شده.. ‫باید شام بخوریم
‫بیا
‫آقای ونگ؟
‫-اینجا چیکار دارید؟ ‫-دین اینجاست؟ حالش خوبه؟
@CompressMovie ‫دین، حالا چه دردسری درست کردی؟
‫نه نه، اصلاً دردسر نیست..
‫من فقط اومدم عذرخواهی کنم
‫میدونم چیکار کردی..
‫ممنونم..
‫خب، ادبم کجا رفته؟ ‫بشین، بشین
‫- میخواستیم شام بخوریم. ‫-جداً احتیاجی نیست..
‫چرند نگو، چرند نگو ‫باعث افتخاره..
‫و علاوه بر اون، من چند ساعتی میشه ‫که مهمون نداشتم!
‫اونا واسه این که دست همو بگیرن ‫زیادی جوونـن
‫خفه شو!
‫بفرما، بنظر میاد یه غذای خونگی به کارت میاد
‫این خوشمزه ترین سوپیـه که تا حالا خوردم
‫نانا!
‫نانا!نظرت چیه؟ ‫زیاده رویـه، مگه نه؟ ‫میرم یکی دیگه بگیرم
‫عالیه بابا، ‫بذارش جلوی پنجره
‫-آره، اگه تا فردا آماده نبود معامله ای در کار نیست! ‫-سلام
‫خیلی خب، به سمبوسه ها برس! ‫تو!برو کنار
‫دست خوش
‫دین!سلام؟ ‫استکان ها کجان؟
‫-ده دقیقه دیگه باز میکنیم! ‫-میرم تو کارش!
‫استکان ها..
‫استکان ها ‫استکان ها..
‫لانگ؟
‫سلام ارباب بزرگوار
‫اوه، یه بچه دهاتی
‫لانگ! اینجا چیکار میکنی؟ ‫تو قرار بود توی دنیای ارواح باشی
‫آره، راجب اون موضوع بگم که ‫اوضاع یکم پیچیده شد
‫بنابراین من برگشتم!
‫برگشتی؟ تا به دَه تا ارباب دیگه خدمت کنی؟
‫درست حدس زدی
‫ولی تو هزار سال صبر کردی تا ‫از اون دروازه رد بشی..
‫میدونم، اونجا رژه و همه چی هم بود.. ‫ولی تو یه آرزوی دیگه داشتی..
‫این تنها راه بود.
‫تو همه اونا رو بخاطر من بیخیال شدی؟
‫این چیزیه که میخوام.
‫برای اولین بار احساس میکنم کمی خِرد برای ارائه کردن دارم.
‫شاید یکمی تغییر این پایین به وجود بیارم
‫علاوه بر اون، اون بالا ‫ چیپس میگوئی نیست
‫و من هنوز سوار یکی ‫ از اون پرنده های بزرگ فلزی نشدم
‫و تهویه هوا هم نداره! ‫توی بهشت تهویه هوا نیست!
‫در واقع کلی از..
‫ممنون لانگ
‫ممنونم
‫دین، چرا اینجا کُلی استکانِ شکسته هست..
‫میدونی چیه؟ نمیخواهم بدونم.
‫باشه دین، ​​ولم کن
‫ول کن دین
‫به زودی میبینمت لانگ
‫من یک خدا هستم.
‫داری به چی نگاه میکنی؟ ‫داری به یه خدا نگاه میکنی
::. @CompressMovie .::
@CompressMovie با افتخار تقدیم میکند CompressMovie